بررسی گواهی SSL یک سایت پیش از رسیدن به انقضا

یک گواهی SSL سالم سه ویژگی دارد: منقضی نشده، یک مرجع معتبر آن را صادر کرده، و دقیقا همان نامی را پوشش می‌دهد که کاربر در نوار نشانی وارد می‌کند. با نبود هر یک از این سه، مرورگر صفحهٔ هشدار قرمز نشان می‌دهد و عملا کسی وارد سایت نمی‌شود.

در بیشتر مواردی که به ما می‌رسد، ایراد از انقضا نیست؛ نام درست زیر پوشش گواهی نیست. گواهی روی example.com تنظیم شده و بازدیدکننده www.example.com را باز می‌کند، یا وارونهٔ همین. راه حل ساده است: هر دو صورت باید در سیاههٔ نام‌های تحت پوشش باشند. خروجی این ابزار همان سیاهه را کامل نشان می‌دهد و چند ثانیه بعد جای ایراد پیداست.

الگوی دوم کم سر و صداتر است: نرسیدن زنجیرهٔ کامل. گواهی سالم است ولی سرور حلقهٔ میانی را همراهش نمی‌فرستد. آن وقت صفحه در کروم دسکتاپ بی مشکل باز می‌شود و در گوشی اندروید قدیمی یا داخل برنامه‌ها خطا می‌خورد. صاحب سایت روی دستگاه خودش چیزی نمی‌بیند، پس این وضع می‌تواند ماه‌ها ادامه پیدا کند.

وزن این گواهی در رتبهٔ گوگل هست ولی کم است. آنچه واقعا آسیب می‌زند جای دیگری اتفاق می‌افتد: نبودن قفل باعث می‌شود مرورگر فرم پرداخت را ناامن علامت بزند، و مخاطبی که مدام دربارهٔ کلاهبرداری آنلاین می‌خواند در همان لحظه صفحه را می‌بندد. زیان یک گواهی منقضی را در رتبه حساب نکنید، در سفارش‌های از دست رفته حساب کنید.

یک اتصال مستقیم TLS از سرور خودمان، بدون هیچ سرویس بیرونی. نکته‌ای که برای دامنه‌های ir. اهمیت دارد: گواهی‌های Let's Encrypt سه ماهه هستند و بارها دیده‌ایم که تمدید خودکارشان روی هاست‌های اشتراکی داخل کشور بی سر و صدا از کار افتاده و تا لحظهٔ انقضا کسی متوجه نشده است. عدد «روز باقی مانده» را جدی بگیرید.

اجرای این ابزار روی زیرساخت خودمان است و هیچ دادهٔ خریداری شده‌ای پشت آن نیست، پس هزینه ندارد و همین طور می‌ماند. تنها محدودیتش یک سقف روزانه است که نمی‌گذارد یک ربات کل ظرفیت را اشغال کند.

سقف روزانه به ازای هر بازدیدکننده شمرده می‌شود. اگر بیش از آن نیاز دارید، یک حساب بی هزینه سقفتان را بالا می‌برد.

همه ابزارهای سئو