بررسی گواهی SSL یک سایت پیش از رسیدن به انقضا

یک گواهی SSL سالم سه ویژگی دارد: منقضی نشده، یک مرجع معتبر آن را صادر کرده، و دقیقا همان نامی را پوشش می دهد که کاربر در نوار نشانی وارد می کند. با نبود هر یک از این سه، مرورگر صفحهٔ هشدار قرمز نشان می دهد و عملا کسی وارد سایت نمی شود.

در بیشتر مواردی که به ما می رسد، ایراد از انقضا نیست؛ نام درست زیر پوشش گواهی نیست. گواهی روی example.com تنظیم شده و بازدیدکننده www.example.com را باز می کند، یا وارونهٔ همین. راه حل ساده است: هر دو صورت باید در سیاههٔ نام های تحت پوشش باشند. خروجی این ابزار همان سیاهه را کامل نشان می دهد و چند ثانیه بعد جای ایراد پیداست.

الگوی دوم کم سر و صداتر است: نرسیدن زنجیرهٔ کامل. گواهی سالم است ولی سرور حلقهٔ میانی را همراهش نمی فرستد. آن وقت صفحه در کروم دسکتاپ بی مشکل باز می شود و در گوشی اندروید قدیمی یا داخل برنامه ها خطا می خورد. صاحب سایت روی دستگاه خودش چیزی نمی بیند، پس این وضع می تواند ماه ها ادامه پیدا کند.

وزن این گواهی در رتبهٔ گوگل هست ولی کم است. آنچه واقعا آسیب می زند جای دیگری اتفاق می افتد: نبودن قفل باعث می شود مرورگر فرم پرداخت را ناامن علامت بزند، و مخاطبی که مدام دربارهٔ کلاهبرداری آنلاین می خواند در همان لحظه صفحه را می بندد. زیان یک گواهی منقضی را در رتبه حساب نکنید، در سفارش های از دست رفته حساب کنید.

یک اتصال مستقیم TLS از سرور خودمان، بدون هیچ سرویس بیرونی. نکته ای که برای دامنه های ir. اهمیت دارد: گواهی های Let's Encrypt سه ماهه هستند و بارها دیده ایم که تمدید خودکارشان روی هاست های اشتراکی داخل کشور بی سر و صدا از کار افتاده و تا لحظهٔ انقضا کسی متوجه نشده است. عدد «روز باقی مانده» را جدی بگیرید.

اجرای این ابزار روی زیرساخت خودمان است و هیچ دادهٔ خریداری شده ای پشت آن نیست، پس هزینه ندارد و همین طور می ماند. تنها محدودیتش یک سقف روزانه است که نمی گذارد یک ربات کل ظرفیت را اشغال کند.

سقف روزانه به ازای هر بازدیدکننده شمرده می شود. اگر بیش از آن نیاز دارید، یک حساب بی هزینه سقفتان را بالا می برد.

همه ابزارهای سئو