استعلام whois یک دامنه و عمر واقعی دامنه

استعلام whois یعنی مطالعهٔ مستقیم پروندهٔ ثبت یک دامنه نزد مرکز ثبت: زمان ثبت، زمان انقضا، کارگزار، وضعیت دامنه و نیم سرورها. برای پسوندهای بین المللی این اقلام معمولا کامل برمی گردد و برای پسوند ir. تنها بخشی از آن، چون مرکز ثبت ایران تاریخ ها را عمومی منتشر نمی کند.

مهم ترین رقمی که از این استعلام بیرون می آید عمر دامنه است، و در تصمیم گیری وزنی بیش از تصور دارد. یک دامنهٔ ده ساله که پیوسته تمدید شده، در گوگل تاریخچه ای دارد که یک دامنهٔ تازه ثبت شده ندارد. این یعنی سن به تنهایی رتبه نمی سازد، چون واقعا نمی سازد؛ یعنی وقتی دو گزینهٔ خرید پیش رویتان است، آن که پروندهٔ کهنه تری دارد مبدا بهتری است.

کاربرد دوم همان است که صاحب سایت ها معمولا دیر به یادش می افتند: تاریخ انقضا. دامنه ای که تمدید نشود ابتدا از دسترس خارج و سپس آزاد می شود، و اگر کس دیگری آن را بردارد بازپس گیری اش عملا ناممکن است. اگر تاریخ انقضای دامنهٔ اصلی کسب و کارتان را از بر نیستید، همین حالا یک بار وارسی اش کنید.

قلم سومی که ارزش دیدن دارد نیم سرورهاست. آن ها نشان می دهند DNS دامنه در اختیار کیست، که همیشه همان جای میزبانی سایت نیست. زمانی که سایت بالا نمی آید و کسی نمی داند تنظیمات کجاست، این فهرست نخستین جایی است که باید سراغش بروید.

سن دامنه

فاصلهٔ تاریخ ثبت تا امروز، تنها زمانی که رجیستری آن تاریخ را عمومی منتشر کرده باشد؛ برای ir. معمولا در دسترس نیست.

برای بیشتر پسوندها پروتکل استاندارد RDAP به کار می رود؛ برای دامنه های ir. پرس وجو مستقیم روی whois.nic.ir انجام می شود، و همان سرور تاریخ ثبت و انقضا را عمومی منتشر نمی کند؛ این قید از خود مرکز ثبت است، نه از این ابزار.

اجرای این ابزار روی زیرساخت خودمان است و هیچ دادهٔ خریداری شده ای پشت آن نیست، پس هزینه ندارد و همین طور می ماند. تنها محدودیتش یک سقف روزانه است که نمی گذارد یک ربات کل ظرفیت را اشغال کند.

سقف روزانه به ازای هر بازدیدکننده شمرده می شود. اگر بیش از آن نیاز دارید، یک حساب بی هزینه سقفتان را بالا می برد.

همه ابزارهای سئو