استعلام whois یک دامنه و عمر واقعی دامنه

استعلام whois یعنی مطالعهٔ مستقیم پروندهٔ ثبت یک دامنه نزد مرکز ثبت: زمان ثبت، زمان انقضا، کارگزار، وضعیت دامنه و نیم سرورها. برای پسوندهای بین‌المللی این اقلام معمولا کامل برمی گردد و برای پسوند ir. تنها بخشی از آن، چون مرکز ثبت ایران تاریخ‌ها را عمومی منتشر نمی‌کند.

مهم‌ترین رقمی که از این استعلام بیرون می‌آید عمر دامنه است، و در تصمیم گیری وزنی بیش از تصور دارد. یک دامنهٔ ده ساله که پیوسته تمدید شده، در گوگل تاریخچه‌ای دارد که یک دامنهٔ تازه ثبت شده ندارد. این یعنی سن به تنهایی رتبه نمی‌سازد، چون واقعا نمی‌سازد؛ یعنی وقتی دو گزینهٔ خرید پیش رویتان است، آن که پروندهٔ کهنه‌تری دارد مبدا بهتری است.

کاربرد دوم همان است که صاحب سایت‌ها معمولا دیر به یادش می‌افتند: تاریخ انقضا. دامنه‌ای که تمدید نشود ابتدا از دسترس خارج و سپس آزاد می‌شود، و اگر کس دیگری آن را بردارد بازپس گیری اش عملا ناممکن است. اگر تاریخ انقضای دامنهٔ اصلی کسب و کارتان را از بر نیستید، همین حالا یک بار وارسی اش کنید.

قلم سومی که ارزش دیدن دارد نیم سرورهاست. آن‌ها نشان می‌دهند DNS دامنه در اختیار کیست، که همیشه همان جای میزبانی سایت نیست. زمانی که سایت بالا نمی‌آید و کسی نمی‌داند تنظیمات کجاست، این فهرست نخستین جایی است که باید سراغش بروید.

سن دامنه

فاصلهٔ تاریخ ثبت تا امروز، تنها زمانی که رجیستری آن تاریخ را عمومی منتشر کرده باشد؛ برای ir. معمولا در دسترس نیست.

برای بیشتر پسوندها پروتکل استاندارد RDAP به کار می‌رود؛ برای دامنه‌های ir. پرس وجو مستقیم روی whois.nic.ir انجام می‌شود، و همان سرور تاریخ ثبت و انقضا را عمومی منتشر نمی‌کند؛ این قید از خود مرکز ثبت است، نه از این ابزار.

اجرای این ابزار روی زیرساخت خودمان است و هیچ دادهٔ خریداری شده‌ای پشت آن نیست، پس هزینه ندارد و همین طور می‌ماند. تنها محدودیتش یک سقف روزانه است که نمی‌گذارد یک ربات کل ظرفیت را اشغال کند.

سقف روزانه به ازای هر بازدیدکننده شمرده می‌شود. اگر بیش از آن نیاز دارید، یک حساب بی هزینه سقفتان را بالا می‌برد.

همه ابزارهای سئو